جمعى از نويسندگان

25

مجموعه مقالات برگزيده كنگره بزرگداشت آيت الله سيد على آقا قاضى (ره) (فارسى)

بسم اللّه الرحمن الرحيم هر كه شد محرم دل در حرم يار بماند * وان كه اين كار ندانست در انكار بماند « 1 » حريم كردگار ، محدوده‌اى است كه در آن هر كسى را راه ندهند و جز به مقياس معرفت و اخلاص و مهر و صفا ، احدى را در آن عضو نكنند . شمارگان اين انجمن ، هر چند اندك‌اند ، امّا وجود هر كدامشان ، جهانى اندر خود نهفته دارند و همواره در خلوتگه يار ، شكفته و بيدارند . ستودنِ چنين مردان بزرگى در جهان خلقت ، چونان قطره‌اى از دريا پيمودن است و ذكر خيرشان ، تنها بهانه‌اى از براى تشنه نماندن . قاضى طباطبايى ؛ منادى عرفان ناب اسلامى شخصيت بسيار بارز و ممتازى كه با انديشه و عمل خود توانست عرفان ناب اسلامى و مبتنى بر سيره و تعاليم كامل‌ترين و عارف‌ترين انسان‌هاى روى زمين - يعنى اهل بيت عصمت و طهارت عليهم‌السلام - را به خوبى ترسيم و به ديگران معرّفى نمايد ، مرحوم سيد على قاضى طباطبايى رحمه‌الله ( 1366 ق ) است . او از پرآوازه‌ترين عارفان و نامدارترين سالكان در مكتب تشيع به شمار مىرود كه در سال 1285 ق متولّد شد و عمرى را در جوار مولاى موحّدان امام على عليه السلام ، با تحصيل علوم دينى و تهذيب نفس ، سپرى نمود و در كسب معارف عاليه ، بيشتر در محضر آيت اللّه آقا سيداحمد كربلايى طهرانى رحمه‌الله شاگردى نمود كه او خود از شاگردان مرحوم آخوند ملّا حسينقلى همدانى و او از شاگردان ممتاز مرحوم آيت الله سيّد على شوشترى بوده است . مرحوم قاضى در سنّ 27 سالگى به درجه‌ى اجتهاد نائل آمد و از بسيارى از استادان خود ، اجازه‌نامه دريافت نمود . جمع دو مقام فقاهت و عرفان در حدّى كم نظير ، از وى اسطوره‌اى در تاريخ شيعه ساخت و آوازه‌ى او را بس طنين‌انداز شد . سرانجام آن عارف و مجتهد فرزانه ، پس از عمرى مجاهدت و تلاش در راه بندگى حضرت بارى تعالى و تربيت نفوس مستعدّه ، در ماه ربيع الاول 1366 ق رحلت نمود و در قبرستان وادى السلامِ نجف اشرف ، به خاك سپرده شد . از آيت اللّه ناصرى دولت آبادى

--> ( 1 ) - ديوان حافظ رحمه‌الله ، غزل شماره‌ى 178